कविता “बेहाल म”

<p>मायाँ संगालेका मायालुका भावनाहरुमा,<br></p><p>पृय लाग्छन् नसाले झुलेका नसालु ओठहरु,</p><p>सधै लठ्ठ पार्ने ती आँखाका जोसिला चोटहरु,</p><p>जुरुक्क उठ्छ प्रेमिलका वासनाको जोस,</p><p>सजाइरहुँ ती बारुदी धारिला हतियारहरु ।</p><p>—</p><p>पराजित गरिरहेछ ती ओठहरुले</p><p>सूर्यका अनगिन्ति किरणहरुलाई,</p><p>जहाँ अन्तर मनका हतियारहरु सल्बलाइरहेछन्</p><p>अंगालोको बासनाका अतृप्त यादहरु सँग,</p><p>यौवनका वासनाहरु चंचलतामा रमाइरहँदा</p><p>सुख भोग बन्दो रैछ ती अनगिन्ती स्पर्शहरु ।</p><p>—</p><p>शिर्र शिर्र चलिरहने चिसो शान्त बतासको चुम्वन,</p><p>कति मिठो होला कोपिला झैं बासनाको प्रेम,</p><p>कुनै&nbsp; गुनासो छैन स्मृतिका रंगिन रातहरु सँग</p><p>जहाँ चलाईएको थियो कुरुक्षेत्रको लडाईं,</p><p>धारिला ओठहरुको अनगिन्ति आक्रमणले वेहाल म ।</p><p>&nbsp;—</p><p>हराईरहेंछु&nbsp; म तरंगित ज्वालामुखी सँग,</p><p>गरिरहेंछु उर्लदो यात्रा मधुर मुस्कान सँग,</p><p>जहाँ गरिरहेँछु म चिसो मिठो चुम्वनको यात्रा,</p><p>रेटि रहेछन् ती कामुक नजलहरुले पल पल,</p><p>सल्बलाईरहेछन् युद्ध छेड्ने हतियारहरु</p><p>यी प्रेमका जीवित आनन्दहरु सँग ।&nbsp;</p><p>—</p><p>- <b>लिला बल्लभ नेपाल,</b> विराटनगर&nbsp;</p><p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/afb76915663746b1f3a40b46ecaa40bb1601516720.jpg" style="width: 224px;"><br></p>