१०० बर्ष अघि डाक्टरहरुले बिरामीको यसरी उपचार गर्थे – हेर्नुस् अचम्मका तश्विरहरु

<p><span style="line-height: 1.42857;">आज मेडिकल साइन्सले मानव सरिर र त्यसमा हुने बिभिन्न बिमारीको बिषयमा निकै उपलब्धि हाँशिल गरेको छ । हामी आजकाल निकै खतरनाक रोगको पनि सहजै उपचार गराउन सक्ने अवस्थामा छौं । रोगले साधारण रुप लिंदानै हामीले त्यो रोगको पहिचान गरेर त्यसको उपचार गर्न हामी अहिले माहिर भइसकेका छौं । तर कल्पना गर्नुस् त जब यस्ता आधुनिक उपचार पद्धतिको नामोनिशान नै नभएको पहिलेको जमानामा कसरी उपचार हुन्थ्य्यो होला ?&nbsp;</span><br></p><p>धेरै टाढा नजाउँ, करीब १०० बर्ष पहिलेको उपचारको स्थिति निकै अलग थियो । त्यतिबेला उपचारको लागि अपनाइने तरिका निकै अचम्म लाग्दो हुन्थ्यो । उपचारको दौरानमा बिरामीहरुले निकै कष्ट भोग्नुपर्थ्यो । बिशेष गरि लठ्याउने उपकरण नहुँदा, अप्रेशन गर्दा वा दाँतको उपचार गराउदा निकै पीडा दिने गरिन्थ्यो । ल आउनुस् आज हामीले तपाइँलाई त्यस्तै दुर्लभ तश्विर देखाउँदैछौं जुन निकै अचम्म लाग्दो छ…</p><p>तल दिईएको तश्विरमा अमेरिकाका फेमस डाक्टर लेविस अलबर्ट सायरे (1820-1900) बिरामीको उपचार गराउंदैछन् । उनि १९ औं सताब्दीका प्रमुख अर्थोपेडिक सर्जन मध्ये एक हुन् । उनले हांडजोर्नीसँग जोडिएका बिरामीको उपचारको लागि बिरामीलाई सीधा झुन्ड्याउने तरीका अपनाउथे । जुन तरिका अहिले अचम्म लाग्छ । तर डाक्टर लेविस धेरै प्रतिष्ठित थिए र 1880 मा अमेरिकन मेडिकल एसोसिएशनको अध्यक्ष बनेका थिए ।&nbsp;</p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/48951d77f7e09fbb6afccf73b313c0191470916766.jpg" style="width: 600px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/669b2182647a8b1fd9828ecf34086eca1470916776.jpg" style="width: 680px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/79b9f4aaccc20c1fd200b0b768c138951470916787.jpg" style="width: 555px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/d81479b099059fe9552f2eeae9d561a21470916800.jpg" style="width: 599px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/cf85f59b9960b249763915fac97e4d251470916812.jpg" style="width: 278px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/c4995b702a8a241af486fea07eb0d59f1470916825.jpg" style="width: 400px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/53b5f8dc30addf492fe36e6ad8c1929a1470916835.jpg" style="width: 502px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/062df0cd2708d97d052f30a3c408250f1470916849.jpg" style="width: 362px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/c0b050f14cc498b7908ba3f8ad06e4781470916862.jpg" style="width: 509px;"></p><p style="text-align: center; "><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/e9018e62a52dd340746ef038d94848f51470916872.jpg" style="width: 450px;"><br></p>