गजल

<p>म छु नि एक्लै जँघार तर्न दिनेछैन आमा।<br></p><p>कसैको सरणमा अब पर्न दिनेछैन आमा।</p><p>धेरै&nbsp; दु:ख&nbsp; भोग्नु भयो हजुरले मेरो लागी</p><p>अब देखी गाह्रो काम गर्न दिनेछैन आमा।।</p><p>आफ्नो पसिनाबाट मेरो खुसी किन्नु भयो</p><p>हजुरको आखाँ आँसु झर्न दिनेछैन आमा।।</p><p>म एक दिन&nbsp; ठूलो&nbsp; लक्खा&nbsp; जवान&nbsp; हुने छु&nbsp;</p><p>खाना&nbsp; नपाएर&nbsp; भोकै&nbsp; मर्न दिनेछैन आमा।।</p><p>हान्नेको हात भन्नेको&nbsp; मुख समाति दिऊला</p><p>सबैको अगाडि कदापि डर्न दिनेछैन आमा।।</p><div dir="ltr" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"><b>दल बहादुर शाही<br></b></div><div dir="ltr" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"><b>कैलाली धनागढ़ी</b></div><div dir="ltr" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12.8px;"><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/347e61d7aefa03a02e157fe7b5b0fc3a1531914547.jpg" style="width: 337px;"><br></div>