“आउदैन समृद्धि”

<p><b>&nbsp;कविता</b></p><p><b>"आउदैन समृद्धि"</b></p><p>-राज कुमार कार्की&nbsp;</p><p><br></p><p>निकाल्दैछन् चुरेमा ढुङ्गा बालुवा गिट्टी&nbsp;</p><p>नेपाल आमा रुदैछिन छाती पिटीपिटी।</p><p><br></p><p>बनिदैछ है अब त&nbsp; तराई पनि मरुभूमि</p><p>खन्दैछ्न् डोजरहरु चारैतिर घुमीघुमी।</p><p><br></p><p>बेचिदैछन्&nbsp; आमाको छाती टुक्राटुक्रा काटेर&nbsp;</p><p>कहिले सम्म टिक्छौ नै होला&nbsp; अब त ढाँटेर।</p><p><br></p><p>स्वाद लिदैछन् यिनैले चाटेर अब त रछ्यान!</p><p>आनन्दले सुक्ला हुनुहुन्छ लगाएर ओछ्यान।</p><p><br></p><p>रुदैछिन नेपाल आमा आँसुका धारा झारेर</p><p>के यो देश समृद्धि होला आमालाई मारेर?</p><p><br></p><p>आमा लिलाम गरि पुरा गर्ने रे व्यापार घाटा!</p><p>निर्दयी मुटु रहेछ तिम्रो&nbsp; कसरी गरेउ&nbsp; आँट।</p><p><br></p><p>सम्पन्न&nbsp; बन्ला त देश आमालाई&nbsp; &nbsp;लिलाम&nbsp; गरेर</p><p>कस्तो गणतन्त्र आयो जनता बस्ने आवज मारेर।</p><p><br></p><p>बन्दैछ&nbsp; है&nbsp; अब त तराईको&nbsp; जमिन मरुभूमि</p><p>कुद्नेछन् यहाँ पानी जहाज मनोरेल घुमीघुमी।</p><p><br></p><p>दैनिक सधै मूल्य वृद्धि हुन्छ फेरि यहाँ तेलको</p><p>छकछक आवाज आउदैछ कानमा मनोरेलको।</p><p><br></p><p>आउदैन समृद्धि देशमा आमाको छाती चिरेर</p><p>छोपिदैन राष्ट्रवाद अनुहारमा मुखुण्डो भिरेर।।</p><div><br></div>