‘मैले माया गर्न नजानेर दुःखाएकी तिम्रो मन’

<h3><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/7ecc88b547773f52cf63424597629e2f1479720392.jpg" style="width: 437px;"><b style="color: inherit; font-family: inherit;"><br></b></h3><h3><b style="color: inherit; font-family: inherit;">गीत &nbsp;</b><br></h3><p>तिमीलाई छोडी जाने रहर थिएन&nbsp;</p><p>भाग्यले नि हामीलाईसंगै हुनै दिएन&nbsp;</p><p>गयौ तिमी सल्काएर पिरतीको दीयो&nbsp;</p><p>त्यो बेलामा कता कता मन जलेको थियो</p><p>लेखिएको रहेनछ तिम्रो मान्छे हुन&nbsp;</p><p>तिम्रो खुशी हास्न पाउँ तिम्रै आसु रुन&nbsp;</p><p>तिमीलाई …….</p><p>तिम्रो मेरो दर्द एउटै घाउ भिन्न भिन्न</p><p>सकिदैन रैछ साँच्चै भाग्य रेखा छिन्न&nbsp;</p><p>तिम्रो दिलको बगैचामा बन्छु भन्थें माली&nbsp;</p><p>ह्रृदयकी चरी उड्दा सून्य भाछ डाली&nbsp;</p><p>तिमीलाई …….</p><p>अरुभन्दा भिन्न थियो हाम्रो बालापन&nbsp;</p><p>माया गर्न नजानेर दुःखाएकी मन&nbsp;</p><p>चाहेर नि सकिएन लगाउन गुन&nbsp;</p><p>कति जुनी कुर्नुपर्ला तिम्रो मान्छे हुन&nbsp;</p><p>तिमीलाई …….</p><p>कविता उपाध्याय, रोल्पा</p>