कविता – अनुशासन खोई

<p style="text-align: justify; "><b style="line-height: 18.5714282989502px;">-रामेश्वर पौडेल</b><br></p><p style="text-align: justify; ">हाप कट्टु लगाएर चप्पल प्याट प्याट पारी&nbsp;</p><p style="text-align: justify; ">पढाउन आउँ छन गुरु लाज सरम मारी</p><p style="text-align: justify; ">सर्टको बाहुला एउटा माथि अर्को तल झारी</p><p style="text-align: justify; ">नागा बाबा बिर्साउने गरी पालेका लामा दारी</p><p style="text-align: justify; ">हस्यांग फस्यांग दौडिएर कक्षा कोठा आउने</p><p style="text-align: justify; ">हिलो माटो फोहर्को छिट्टा भएको लुगा लाउने</p><p style="text-align: justify; ">कहिले नेता कहिले मन्त्री कहिले पार्टी तिर&nbsp;</p><p style="text-align: justify; ">शिक्षाको गुणस्तर गिर्दो झनझन तल तिर</p><p style="text-align: justify; ">नेता मन्त्री भनाउदालाई ओसारी घिऊ मह</p><p style="text-align: justify; ">आफ्नो दुनो सोझ्याउछन् शिक्षामा न पुरिने दह</p><p style="text-align: justify; ">हेड मास्टरलाई मान्दैनन् यी हिड्छन् शान दिई&nbsp;</p><p style="text-align: justify; ">काम कर्तव्य आफ्नो केहो सबै यिनले बिर्सिई</p><p style="text-align: justify; ">आदर्शको कुरा गर्छन यिनै अघि सरी</p><p style="text-align: justify; ">विद्यार्थीको भविष्य माथि खेलवाड़ गरी</p><p style="text-align: justify; ">चाकडि र चाप्लुसिले जागीर खान पाको</p><p style="text-align: justify; ">यस्ता शिक्षक देख्दा खेरी हाम्लाई लाज लाग्यो</p><p style="text-align: justify; "><span style="line-height: 1.42857143;">-बूढानीलकण्ठ काठमाडौं।</span><br></p>