मनको रानीको प्रतीक्षा

<p><b>मनको रानीको प्रतीक्षा</b></p><p>रात ढल्किदै थियो,<br></p><p>म पनि मीठो सपनीको प्रतीक्षामा थिए ।</p><p>शुभ सपनीको स्वागतको लागि उनीलाई रातो कार्पेट विछ्याइएर</p><p>१९ तोप सलामीले मेरा सेना "उनको र मेरो" भेट गराउने तर्खरमा थिए।&nbsp;</p><p>तोप पड्किएको आवाज गुञ्जाहट थियो,</p><p>विडम्बना</p><p>त्यो तोपको आवाज नभई मौसमी आवाज थियो।</p><p>उकुसमुकुसले यताउता छट्पटीएको कालो बादल</p><p>र क्रूर बनेको आकाश निरन्तर आक्रमक शैलीमा गर्जिदै थियो।&nbsp;</p><p>मेरो मानसपटनमा अनेकौं शंका उपशंकामा,डरका तरंगहरु उब्जिए</p><p>र मेरी उनी मेरो सपनीबाट अन्यत्र सयर भैईसकेकी थिईन।</p><p>म भने उनलाइ फेरि पनि सपनीमा स्वागत गर्न आतुर थिए।</p><p>आकाश फेरि पनि ठुलै धम्कीका साथ खाउला कि जस्तो गरेर गर्जीएको थियो।</p><p>म पनि उठे र लामो स्वासका साथ दिमाग ठण्डा बनाउनी किसिमबाट पानी शरीर भित्र पठाए।</p><p>आज दुई आत्माको सम्झौताको लागि मन प्रशासनका सचिवहरु समेतको उपस्तिथिमा मायाको छुट्टै सम्बन्ध बढाउछु भन्ने सोच</p><p>तर घाती आकाश बाधक बनि क्षणभरमा तुहाईदियो।</p><p>म रिसाउदै आकाशलाई नगर्जीनको लागि पातलमा वार्ताका लागि डाक्ने सुरसारमा थिए।</p><p>निरन्तरको भुकाईबाट लखतरन आकाशको गर्जाहट बिस्तारै हराउदै थियो।</p><p>म पनि मेरो सपनीबाट फरार उनीलाइ केही भयो कि भन्ने चिन्ताले बिक्षिप्त मन बनाउदै,</p><p>मन्त्रीहरुलाई उनको र मेरो भेटको चाढो मिति तय गर्न आदेश दिदै,</p><p>चाढै भेटी सम्झौता गर्ने प्रतीक्षामा</p><p>मध्य रातको सुनसान समयमा निद्रातिर आफुलाई सयर गराउन प्रयासरत थिए।</p><p><b>आयुष भट्टराई,किर्तिपुर</b></p><p><br></p>