कविता: ‘मैले सडकमा सुतेर तिम्रा महल बनाएँ’ – Sajha Sabal

आदिम सभ्याताको शुरुवात देखि तिमीले देश बनायौ मैंले मान्दिएतिमीले भगवान बनायौ मैंले मान्दिएमन्दिर, मस्जित, चैत्य, गुम्वासबै तिमीले बनायौ म मान्दै गएं  ।तिम्रो ईतिहासमा तिमीले तिमीलाई ईश्वर बनायौ म भक्त बनेर तिमीलाई पुज्दै गएं तिमी राजा बन्यौ म रैति बनें ,तिमी मालिक बन्यौ , म दास बनें तिमी सालिक बन्यौ म कलाकार बनें ।एउटा लामो युग तिमी संग विताए पछि तिमीले लेखेका ईतिहासमा,केबल म तिमी तिमी तिमी मात्र पढ्दै छु ।मैले आधि पेट खाएर तिम्रो ईतिहास जोगाएं,मैलै आधि वस्र लाएर तिम्रो लाज ढकाएंम सडकमा सुतेर तिम्रा महल बनाएं,म यति लाचार भएं कि तिमीसंग ऋण लिएर आज तिम्रो विजय उत्सव मनाएं ।तिमीले धर्म बनायौ म अनुयायी बनेंतिमीले कानुन बनायौ म पालक भए,तिम्रो न्यायलयमा तिमीले जित्दै गयौम तिमी संग हार्दै गएं ।   मैंले तिम्री आमाको प्राण जोगाउन  आफ्नि आमाको छातिमा गोली हान्दै गए,मैलें तिमीलाई जोगाउन आफुलाई सहिद बनाएंमैंले कर तिरे तिमीले लिदैं गयौम तिमीलाई पाल्दै गए तिमी पालिंदै गयौ ।आज फेरि  तिमी बनाएको शासन ब्यबस्थाका सिमारेखाहरुमा मैंले मेरो छोरोको रगत बगाएको छु तिमीले दिएका परिवर्तनका नाराहरुमा मेरि पत्निको सिन्धूर बगाएको छु तिम्रो अस्तित्व जोगाउन मेरा भाईहरु परदेशिहरुको गुलाम बनाएको छु ।तर किन ?आज म तिमी समान भईन,तिम्रो दरवारमा मेरो झोपडिको चर्चा हुन्न,तिमो ब्यन्जनमा मेरो भोक देखिन्न,तिम्रो ईतिहसमा मेरो त्याग लेखिन्न,तिम्रो सदनमा मेरो पिडा बोलिन्न ????त्यसैलेअव म तिम्रो साम्राज्य बिरुद्ध धाव बोल्दै छुतिम्रो दाशता विरुद्धको ज्वाला निकाल्नेछुत्यतिखेर म संग  मजस्ता करोडौं हुनेछन् ।जहाँतिमीले बनाएका सिमा रेखा तोडिनेछन्तिमीले बनाएका पर्खालहरु भत्किनेछन्तिम्रा मात्र हैन, सबैका झोपडि महल बन्नेछन् तिम्रो शासनमा जस्तोन कोहि भोक्को रहनेछन् न कोहि नाङ्गो रहनेछन् ।बालकृष्ण लम्साल<img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/33c3fe335f10dbe7c0e4942a86f145a61530176635.png" style="width: 50%;">

Leave a Reply Cancel reply