Skip to content
Saturday, July 18, 2026 Nepali Online Media

कविता – प्रदूषणका कुहिएका चल्लाहरू ।

By साझासवाल 4 मिनेट पढाइ

पढ्न करिब 1 मिनेट लाग्छ
प्रकाशित:

<p>जेठोदाइ आउँदा&nbsp;<br></p><p>कूचो लगायौ तिमीले&nbsp;</p><p>तर अहँ कूचो होइन</p><p>दक्षिणको किटाणु भित्र्यायौ तिमीले ।&nbsp;</p><p>नाराउखान र हावाहुरीको&nbsp;</p><p>भुँवरी चलायौ तिमीले&nbsp;</p><p>पलाएका समृद्धिका पखेटाहरू पनि&nbsp;</p><p>सबैसबै भाँच्यौ</p><p>तर अहँ कहिल्यै रोपेनौ तिमीले&nbsp;</p><p>वातावरणका एउटै हरियो बिरुवा पनि ?&nbsp;</p><p>केवल उडायो सपनाहरू शहीदका&nbsp;</p><p>अनि रोप्यौ भ्रमका विषालु ऐंशेलु कँडाहरू&nbsp;</p><p>र उमार्यौ तिमीले</p><p>तीखातीखा खिया लागेका काँटीहरू&nbsp;&nbsp;</p><p>जसले रोपिएर हजारौँ समृद्धिका&nbsp;</p><p>कलिला पाइतालाहरू आज रकाताम्मे भएर&nbsp;</p><p>टिटानसको विषालु विषले कुहिरहेछन्&nbsp;</p><p>दह सुकेर माछा कुहेझैँ ।&nbsp;</p><p>जबसम्म&nbsp;</p><p>बालुवाटार र सिङ्गो दरबारमा&nbsp;</p><p>भाले र पोथी मिलेर कोरल्छन्&nbsp;</p><p>प्रदूषणका कुहेका चल्लाहरू&nbsp;</p><p>जबसम्म देश भक्तका बादल मडारिएर&nbsp;</p><p>वर्षेर भिज्दैन देहावसान भएका बारीका डल्लाहरू&nbsp;</p><p>तबसम्म फेर्न सक्दैनन् सास आरामले फोक्सोबाट&nbsp;</p><p>ती डाँडाकाँडा, भीरपाखा, पर्वत र तराइका&nbsp;&nbsp;</p><p>अग्राख, धुपी र सल्लाहरू ।&nbsp;</p><p>फेरि म कसरी फेर्न सक्छु&nbsp;</p><p>स्वच्छ वातावरणको फोक्सोबाट&nbsp;</p><p>त्यो शुद्ध अक्सिजन ए मनुवाहरू ?&nbsp;</p><p>जबसम्म&nbsp;</p><p>बालुवाटर र सिङ्गो दरबारबाट बहिरहन्छ&nbsp;</p><p>कुहिएका सिनुका दुर्गन्धहरू&nbsp;</p><p>मेरै फोक्सोको कुलेसोभएर ।&nbsp;</p><p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/dc27f0928364416f0dad64789374badc1559742439.jpg" style="width: 1000px;"><br></p><p>राजबाबु श्रेष्ठ 'सागर'&nbsp;</p><p>महोत्तरी, गौशाला न. पा. १&nbsp;</p>