गजल अहिलेको मान्छे

<p><b>-भूमिराज शर्मा</b><br><br>आफैलाई ठेस लाग्ने, ढूंगो फाल्दैन मान्छे ।<br>सुन्दर फूल मन पार्छ, पानी हाल्दैन मान्छे ।।<br><br>पहिले टालोमाथि टालो, हाली सिउने गर्थ्यो ।<br>अहिले च्यात्छ प्वाल पार्छ, तर टाल्दैन मान्छे ।।<br><br>मरीमरी काम गर्थ्यो, स्वाबलम्बी बनेकोथ्यो ।<br>अहिले गफमात्र गर्छ, सिन्को ढाल्दैन मान्छे ।।<br><br>हिजो सडक चौतारो, पोखरी आफै खन्थ्यो ।<br>समाज सेवातिर आज, पाइला चाल्दैन मान्छे ।।<br><br>अतिथि देबो भवस्भन्थ्यो, सत्कार कति गर्थ्यो ।<br>बेफुर्सदको बहाना पार्छ, पाहुना पाल्दैन मान्छे ।।<br><br>देउपुर पर्वत <br><br><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/5ed80d5a1bfccff8822a6ab3f7b18aa01474447887.jpg" style="width: 50%; float: left;"></p>