दुःखीको थाङनो – Sajha Sabal

<h2><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/140d105d92506ed592ed34b0ef14ebe91515674238.jpg" style="width: 467px;"> </h2><h2>– “कविगुरु” यज्ञप्रसाद सुवेदी</h2> पेटाङ्गे हरमा थोत्रो कछाडको छैन आसन ।खुरपेटो पेटमा बाँध्ने घरमा छैन राशन ।।अर्काले खाएको देख्दा आँखा पल्टाई हेरने ।अरुले लाएको देख्दा ज्यूराले स्वाद फेरने ।।।१।विहान बेलुकी फेरी दिन भरी गाउँ डुलदा ।अर्काको चालचलन हेरी सित्तैमा आफू भूलदा ।।हेर्दछ देह यो मेरो सुहाउँदैन कतै पनि ।घोरिएर संझन्छु रात्रकिो थाउनु अनि ।।।२।भरी होस् अथवा पेट भोकै रात परे पनि ।पस्दछु थाउनाभित्र प्राणदाता तँ होस् भनी ।।गुन्द्रीमाथि सुती फेरि थाउनु ओढदा जसै ।आनन्द हुन्छ यो देह तातेर घुँरदा तसै ।।।३।थाउनु ओढदा खेरी जाडो भोक सब मेटिने ।मसक्क भै निदाउँदा बा जीब सब भेटिने ।।सपना देखदा खेरी रमाइलो उति रमझम ।पुर्खा मेरा कति ताते तँ थाउनालाई नमो नम ः ।।।४।थाउनाभित्र खुम्चिदा न टण्टा न त काम क्यै ।न नाङ्गो देखिने देह न बेइज्जत नाम क्यै ।।टपक्क टाप मार्दामा शिरदेखि पैतालासम्म ।हुना तातो हुने हो र तँ थाउनालाई नमो नम : ।।।५।बाउ बाजेहरुका भोटा गाँसिइ थाउनु भइस् ।भाग्य ठूलो हुँदा मेरो पालो सम्म पनि रहिस् ।।पुस्तौं पुस्ता रही मेरा छोरा नाति तताउनु ।नमस्कार सदा गर्छु प्राणदाता तँ थाउनु ।।।६।हे प्यारा थाउना तेरा टाल्हा छन् देहमा कति ।जति टाल्यो त्यति तातो हुँदै जान्छस् उतिउति ।।थाउनु दुःखीको देव रक्षा गर्दंछ देहको ।पुषे जाडो पनि जान्छ जाउना भित्र पस्छ जो ।।।७।तनक्क तन्कँदा खेरी थाउनुमा पाउ अल्झिने । सबेरै ब्यूँझी फाल्दामा एक घडि तक बल्झिने ।।कहिले म अतालिन्थें बालकाल छँदा पनि ।तथापि छ नमस्कार प्राणदाता तँ होस् भनी ।।।८।थाउनाकै छ बढी माया देहको बरु मान्दिन ।कम्बल, फाइबर, पश्मीना आदि भन्न जान्दिन ।।आज सम्म पनि ओढें अझै कति म ओढ्दछु ।सहश्र होस् है थाउनु तँलाई हात जोड्दछु ।।।९।कल्पना सङ्ग्रह द्वितीय भाग (२०२७ साल) बाट साभार कविता<div> </div>

Leave a Reply Cancel reply