बिदामा स्याउ बेचेर बिद्यालयको जोहो गर्दै डोल्पाका बालबालिका

<p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/d7a9c5375d4d1bdb441bea362f5ea01c1501239135.jpg" style="width: 800px;"><b><br></b></p><p><b>टेक शाही/साउन १३, डोल्पा ।</b> बिदाको दिनमा स्याउ बेचेर स्कुले जोहो गर्दैछन डोल्पाका बालबालिका । बिभिन्न बिदाको अबसरलाइ प्रयोग गरि दुनै बजारमा स्याउ बेच्न सदरमुकाम आसपासका बालबालिकाहरुले स्कुले जोहो गरि रहेका छन ।&nbsp;</p><p>सदरमुकाम दुनै देखि २ घण्टाको दुरिमा रहेको लोचा गाँउबाट आधा दर्जन भन्दा धेरै बालबालिकाहरु पछ्यौरा भरि स्याउ ल्याएर बजारमा सड्कको पेटिमा राखि बेच्न लागका भेटिन्छन ।</p><p>मनमा प्राथमिक बिद्यालय कुम्लीमा कक्षा ५ मा पढ्ने ११ बर्षिया सूनीता रोकायाले प्रति वटा स्याउकोे ५ रुपैयाका दरले बेच्न बिहान देखि बसेको बताइन । धेरै स्याउ ल्याएको थिए अब सकिन लागी सके ३ सय रुपैयाको स्याउ बेचे मैले सुनिता पैसम गन्दै खुसि ब्यक्त गर्दै थिइन ।&nbsp;</p><p>अरु बेलामा बिद्यालय जानु पर्ने र बिदाको दिनमा स्याउ बेचेर आएको पैसाले साँझ घर फर्किदा कापि र कलम किनेर लैजाने बचेको पैसा आमा बाबालाइ दिने सुनिताले बताइन । उनले भनिन बजार पनि आउन पाइने पैसा पनि कमाइने स्कुलको लागि कापि कलम पनि हुने रमाइलो लाग्छ खुसि हुदै भनिन ।&nbsp;</p><p>धेरै साथिहरु मिलेर आउछौ स्याउ बेचेर घरमा चाहिने सामान किनेर लिन्छौ आमा बाबा खुसि हुनुहुन्छ १० बर्षिय रितु भण्डारिले सुनाइन । भण्डारि भन्छिन साथीहरु मिलेर बजारमा स्याउ र आरु बेचन रमाइलो हुन्छ तर यो हाम्रो बाध्यता पनि हो ? उनको अनुहार मलिन हुन्छ ।&nbsp;</p><p>सानासाना बालिबालिका भएर होला जम्मा ५ रुपैयाको स्याउ पनि किन्न महगो भयो भन्छन । हाम्रो पिडा कस्ले बुझि दिन्छ २ घण्टाको जँगल,खोला,उकालि र ओराली गर्दै कापि कलमको जोहोको लागि स्याउ बेचेको भण्डारि दुखेसो पोख्छीन ।&nbsp;</p><p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/c8c09b47368d94507f06e5fc7b9ab3541501239157.jpg" style="width: 800px;"><br></p><p>बिहान बेलुकी घर दन्दा पनि गर्नु पर्छ दिउसो स्कुल जान्छौ हामी बाबा आमा सँग पैसा हुदैन माग्न डर लाग्छ कापि कलम नभए सरले गालि गर्नु हुन्छ पिट्नु हुन्छ अनि स्याउ,आरु र अन्य फलफुल बेचेर कापि कलमको गुजारा चलाउनको लागि बाबा आमा सँग मागि राख्न पर्दैन ९ बर्षे सुसिला रोकायाले बताइन ।&nbsp;</p><p>शुसिलाले भनिन पढ्नको लागि हामीसँग पैसा छैन स्याउ जस्ता फलफुलको सिजन हाम्रो लागि सुनौलो अबसर हो भने । हामी त छोरि मान्छे बल्ल बल्ल पढ्ना पाएका छौ अनि आफु पढ्नको लागि पनि यो नै सबै भन्दा राम्रो स्कुले जोहो भएको छ ।&nbsp;</p><p>हिउदको समयमा बिद्यालय पनि बन्द हुन्छ आजभोलीको समय त हाम्रो लागि खुबै राम्रो हुन्छ । स्याउ बेच्न आएकाको सबै हाँस्दै भन्छन । शनिबार कहिले आउछ भनेर दिन गन्छौ बेलाबेलामा परेको बिदा त हाम्रा लागि खुब रमाइलो दिन हुन्छ पैसा पनि बजार घुमेर रमाइलो पनि खुबै रमाएका बस्छन सबै । यसरि तरकारि देखि फलफुल बेचेर स्कुले जोहो गर्ने बालबालिकाको सँख्या दर्जनौ रहेको छ ।&nbsp;</p><p>प्रभाबकारि शिक्षाका लागि बिभिन्न गैरसरकारी र सरकारी निकाय भए पनि डोल्पाका बालबालिकाको समस्या र शिक्षा परम्परागत नै छ । समयमा पाठ्पूस्तका पाउदैनन,समयमा छात्रबृति पाउदैनन समयमा शिक्षा पाउदैनन पिडैपिडाको दैनिकि बितदैछ बालबालिकाको ।&nbsp;</p><p>बिद्यालय छोरि मान्छे जानु नै हुदैन भन्ने सोँचको भने पूरै अन्त भएको छ । डोल्पामा अहिले छोरिहरु स्कुल पढ्नेको सँख्या ७० प्रतिशत नै भएको तथ्याक रहेको छ ।&nbsp;</p><p><br></p><p><br></p>