प्रधानमन्त्री ज्यू, ‘कृपया हामीलाई यो नर्क बाट उद्धार गरियोस्’

<p>सम्माननीय प्रधानमन्त्री ज्यू ,&nbsp;<br></p><p>विदेशी भुमि युएईबाट पत्र लेख्दैछु,&nbsp;</p><p> विश्व नै लकडाउन भएको अवस्थामा हजुरलाई हाम्रो समस्याबारे पत्र लेख्दै छु, मलाई आशा छ, यो हजुरले अवश्य पढ्नुहुनेछ । किन कि मलाई थाहा छ, हजुर मात्र त्यस्तो प्रधानमन्त्री हो, जसले भित्री सानातिना कुरा छोडेर देशलाई विकास गर्नुपर्छ भनेर सपना देख्नु भएको थियो, किन कि सपना नदेखि पुरा पनि त हुन्न होइन र प्रधानमन्त्री ज्यू ? त्यहाँदेखि नै हजुर हामी जस्तो धेरैको मनमा बस्नु भएको छ ।&nbsp;</p><p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/daf14f5f6470a3ad9da2b5c8c98c79f91586759693.jpg" style="width: 100%;"><br></p><p>हाम्रो समस्या भनेको कमाउन विदेश नै आउनुपर्ने बाध्यता आईपर्यो र आज भन्दा ७ महिना अघि हामी युएईको शार्झा भन्ने ठाउमा आयौं । इमिरेट्स क्याव भन्ने ट्याक्सी कम्पनीमा तर हामीलाई खाना बस्न फ्री, मासिक १५ सय दिराम तलव भनिएको थियो । यहाँ आउंदा त्यस्तो केहि रहेनछन, गाडी पाएको दिन देखि हामीलाई कम्पनीको रुमबाट पनि निकालियो । हामी काम गर्दै गयौं, तलब आउंदा १०८ दिराम आयो त्यो नेपालमा भनेको १५ सय छैन । अब त्यति पैसाले रुम भाडा ३ सय अनि खानाको ३ सय कसरी तिर्ने ?&nbsp;</p><p>प्रधानमन्त्री ज्यू, नेपालबाट पैसा मगाउ ऋण मात्र छ, अनि बाध्य भएर नेपाल फर्किने प्रोसेसमा लागियो हामी ४० जना नेपाली । तसिल अदालत हुँदै एम्बेसी पनि २/३ पटक गयौं स्मरण रहोस्, प्रधानमन्त्री ज्यू, यहाँबाट नेपाली दुतावास जान ३ सय दिराम त भाडा लाग्छ, दुतावासबाट एक पटक सरहरु आएर हाम्रो कम्पनीमा वार्ता भयो । सबैलाई नेपाल पठाउने सहमति पनि भयो । यसै क्रममा हाम्रा १० जना संगैका साथीहरु नेपाल पनि जानुभयो ।&nbsp;</p><p>अब अहिले हाम्रो भिसा क्यान्सिल हुने अवस्थामा छ । लकडाउनले सबै बन्द छ । अनि रुमको भाडा तिर्न नसकेर बङालिले रुम लक गरेको कारण धेरै रात पार्कमा सुतेर पनि बितायौं । खानाको त कुरै गगरौं, पानी मात्र खाएर पार्कमा धेरै रात बितेका छन् ।<br></p><p>&nbsp;कम्पनीको क्याममा बस्न जाँदा सेक्युरिटी लगाएर लखेट्छ । प्रधानमन्त्री ज्यू, अब हामी के गर्ने ? एनआरएनए को सहयोग पायौं, थोरै र रुम को भाडा तिरेर अहिले एउटा रुममा १५ जनाको दरले बसेका छौं । अब यो २० तारिख महिना पुग्दैछ ,त्यसपछि हामी बस्ने फेरि पार्कमा नै हो, प्रधानमन्त्री ज्यू ।</p><p>हामीलाइ उद्धार गरेर नेपाल लैजानुस् । हामी १४ होइन २० दिन क्वारेन्टाइनमा बस्न तयार छौं । तर हाम्रो लासलाई मरुभुमिमा बेवारिसे नबनाई दिनुस प्रधानमन्त्री ज्यू । हजुरको जस्तै बुढो बाबा आमा हामीलाई पनि कुरेर बसेका छन्, छोरा छोरी बाबा को बाटो हेर्दै बसेका छन् ।<br></p><p>&nbsp;प्रधानमन्त्री ज्यू, कृपया हामीलाई यो नर्क बाट उद्धार गर्नुस । फेसबुकमा धेरै सहयोग मागियो, गुहार मागियो तर अपनत्व कोहिबाट मिलेन प्रधानमन्त्री ज्यू ।।</p><p>आम मानिस अनि मिडिया तथा नेताहरु ले हाम्रो बारेमा जति सोचेका छन् नि, हाम्रो अवस्था त्यो भन्दा धेरै भयावह छ । हामी कोरोनासंग भन्दा पनि आफ्नो प्राण बचाउनको लागि संघर्ष गरिरहेका छौं । यो पराई भुमिमा कहिले सास जान्छ भन्ने कुरेर बसेको अवस्था छ । किनकी न खाने छ, न बस्ने नै छ, हरेक दिन कोरोना संक्रमित ३ सय भन्दा बढि रहेको अवस्थामा हामी ३५ जनाको अवस्था कस्तो होला कल्पना गर्नुस् त प्रधानमन्त्री ज्यू । बिना रुम, बिना खाना कसैको कल्पना भन्दा बाहिर को कुरा हो यो । यो हाम्रो बारेमा दुतावासलाई सबै थाहा छ । शार्झाको इमिरेट्स क्याबको बारेमा तर उहाँहरु राम्रा सूचना निर्देशन निकाल्नु हुन्छ, सहयोग हुन्छ पीडितलाई भन्नुहुन्छ तर कल गर्दा उठाउनु हुन्न ।&nbsp; हामी महिनौं देखि यस्तो समस्या मा भएको सबै जानकारी दुतावासलाई छ । हामी धेरै पटक गयौं तर पनि किन यस्तो बेवास्ता ? कि कमिसन न पाउने काम चाहिं गर्नु हुन्न र ?&nbsp;<br></p><p>कुनै पनि दुतावासको काम के हो ? के को लागि खोलिन्छन् दुतावास ? कि झुट कागज पत्र बनाएर त्यस वापत कमिसन खानको लागि मात्र खुलेको हो र ? कि पीडितको सेवा सहयोगको लागि खोलेको हो भने हामी भन्दा पीडित अरु को होला र ? जसको आएको दिन देखि काम छैन, रुम छैन, पैसा छैन, खाना छैन ।&nbsp;<br></p><p>७ महिनादेखि अब हामी कति बोल्ने ? के भन्ने शब्द नै छैनन् । माग्दा माग्दा भिखारी भै सकियो तर न कसैले केहि गर्छन्, न कसैले अब हामी के गर्ने कहाँ जाने ? हामी पहिलो पटक होइन, विदेश, धेरै वर्ष विदेश बसियो, पैसा पठाइयो, धेरथोर राज्यलाई सहयोग गरियो तर अहिले म्यानपावरको झुटले गर्दा यहाँ फसियो । अब सहयोग कोसंगमाग्ने हो हामीले ?&nbsp;<br></p><p>आकाशमा वाइड बडि बिमान के पैसा को लागि मात्र उड्छन् ?&nbsp; के हामीलाई त्यो प्लेनले आफ्नो देश लैजान मिल्दैन र सरकार ? युएईको आकाशमा हाम्रो चन्द्र शुर्य देख्दा गर्वले छाति फुलिन्थ्यो, देशभक्ति जागेर आउंथ्यो तरयहाँ देश भक्त होइन, सबै नेता पैसा भक्त मात्र रहेछनन्, पैसा भन्दा अरु केहि नदेख्ने ? भोको पेट अनि डर सरि को बसाई अझ कोरोनाको त्राश मन नदुखाउनु होला, सत्य अनि यथार्थ यहि नै हो प्रधानमन्त्री ज्यू ।&nbsp;<br></p><p><b>बैशाख १, युएई ।<br></b></p><p><b>रमेश बुढाथोकी तथा ३० जना पीडित नेपाली, (हाल शार्झा, युएई&nbsp; )&nbsp;<br></b></p><p><b>[email protected]</b></p><p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/5890afac4e315326fddc5b11f8b7c42c1586759335.png" style="width: 462px;"><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/6bce11571641687e41d6e3f90e2b33841586759362.png" style="width: 468px;"><b><br></b></p><div><br></div>