November 17, 2016 बर्दिया - BRD, साहित्य

पेटकै लागि के सम्म गर्दैन मानिस ? पढ्नुस् त एकपटक ! यो शशक्त साहित्यिक सिर्जना ।

By kit 15 मिनेट पढाइ

पढ्न करिब 5 मिनेट लाग्छ

प्रकाशित:२०७३ मंसिर ०२ गते, राति १०:०० बजे

<h1> कविगुरु यज्ञप्रसाद सुवेदीको बेजोड कविता   पेट</h1>                           सन्सारमा जन्म लिँदा पेट सँगै आयो ।जन्मिँदैमा जननीको दुध खान पायो ।।पेट खाली हुन हुन्न ठूलो चिन्ता यै छ ।कमिलो र हात्तीतक समस्या नै त्यै छ ।।<img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/ea6d73e2cccc1b66adb21b467b666d691479399411.jpg" style="width: 1157px;"> जीवनलाई जीयाउने जिवीकाको खाँचो ।जति गर्यो भरिँदैन यो पेटको फाँचो ।।मरिमेटी गर्नै पर्ने यो पेटको लागि ।माटोसँग लड्नै पर्ने रातै दिन जागी ।। जन्मिदैमा रुनै पर्ने खान नपाएर ।भोकै भए बस्नै पर्ने झिँगा धपाएर ।।राष्ट्रसेवक हाकिम् नेता मन्त्री कर्मचारी ।पेटै भर्न ध्यान गर्ने साधु ब्रह्मचारी ।। आहाराकै खोजीमा छ कमिलाको ताँती ।पेट पाल्न दुनियाले गरेको छ भाँती ।।खायो पियो  टन्न पर्यो फेरि पच्यो गयो ।समस्या त भोलि पल्ट फेरी ज्यूँदै रह्यो ।। जति खायो पच्यो गयो कस्तो होला साँचो ।सय वर्ष खाँदा पनि भरिँदैन फाँचो ।।जति ठूलो हुँदै गयो पेट तन्केकै छ ।मिशिन भित्र रातो दिन आगो दन्केकै छ ।। चमत्कार देखाउने मञ्च सजाएर ।प्रवचन् र भाषण् गर्ने गाला बजाएर ।।जस्ले पनि आखिरमा पेटै भर्न पर्ने ।पेटले नै सताउँछ अनि कसो गर्ने ।। पाट अनि पिताम्बर गेरु घसेका छन् ।माला भिर्दै गंगाजीको तिरमा बसेका छन् ।।नानाथरी वहानाको भेष गरेको छन् ।नाटक र जादु रचि पेटै भरेका छन् ।। पेट खाली भयो भने फाल्सा देख्नै पर्ने ।कानमा घण्टी बज्न थाले अव कसो गर्ने ।।भोको भए आँखा पनि तिरिमिरी हुन्छ ।पेट रित्तो भयो भने नकानले सुन्छ ।। भोक्मा खान नपाएर खुट्टा लर्वराउने ।सुतेपनि सपनीमा मान्छे वर्वराउने ।।बकुल्लाले तलाउमा ध्यान गरेको छ ।भ्यागुतो र माछो तानी पेट भरेकै छ ।। कतै सिनो देख्यो भने भैंमा गिद्ध झर्छ ।त्यही सिनु लुछि लुछि उस्ले पेट भर्छ ।।जस्ले सक्यो नसक्नेको हत्या गरेकै छ ।रगत मासु जे जे पायो पेट भरेकै छ ।। जुको पनि टन्नै पर्ने रगत चुसी चुसी ।आफ्नो पेट भर्न पाए सबै हुन्छौं खुसी ।।पेट पाल्ने बाटा खोजे हजारौं छन् ढोका ।ढोका फेला नपारेर पाएका छौं धोका ।। सहि बाटो नपाएर निचा धन्दा गर्छौं ।अर्कालाई सताएर अाफ्नो पेट भर्छौं ।।जस्को जस्तो बुद्धि आयो उस्तै धन्दा गर्छौं ।अनेक् जाल रचि रचि यही पेट भर्छौं ।। हत्या हिंसा लुटपाट पाकेट मार्ने धन्दा ।यादै हुन्न भविष्यामा पर्ला केही फन्दा ।।माथि माथि सिट खोज्दै हामी गएका छौं ।पोष्ट खोजी जनताको नायक भएका छौं ।। सानु ठूलो जो जहाँ छ सबैको छ पेट ।आखिरमा हुनुपर्ने आर्यघाटमा भेट ।।सबै बसौं गरौं अव जिविकाको बाटो ।साझा हाम्रो जन्मभूमि साझै ढुङ्गामाटो ।। एउटा पेट पाल्नलाई रुनै पर्ने के छ ।खाए हुन्छ यो देशको साग सिस्नु जे छ ।।चोर्ने छल्ने घुस खाने ठगी किन गर्ने ।जुको बनी रगत चुसी किन पेट भर्ने ।। अन्यायको कालो धन किन कमाउने ।सिनु खान गिद्ध बनी किन रमाउने ।।परिश्रम मिहिनेत गर्ने बानी गरौं ।न्यायपूर्ण आर्जनले अाफ्नो पेट भरौं ।। लुच्चो भई भकारी नै भर्नुपर्ने के छ ।धैर्य गरौं पौरखीको आय आर्जन जे छ ।।निस्वार्थ र उदारता हराउँछ जब ।देशैभरी समस्याको राँको बल्छ तब ।। आफ्नो  मात्र पेट भर्ने नियत गर्दा खेरी ।विकराल रुप लिन्छ समस्याले फेरी ।।यो पेटले जति खायो उती खान माग्छ ।धेरै खाई अपच् भए झाडा पनि लाग्छ ।। खान पायौं जथाभावी खान पनि हुन्न ।सन्तुलित खाएपछि कलेराले छुन्न ।।हरेक सवै नागरिक्ले सोच्नै पर्यो अव ।स्वाभिमानी नेपाली भै बाँच्न सक्छौं तव ।। मेरो पेट भर्छु मैले अरु जेजे गरुन् ।आँफू मात्र बाँच्नु पर्यो अरु मरे मरुन् ।।यस्तो स्वार्थी भावनालाई त्यागी दिनु पर्ने ।बाँचुन्जेल सवै बाँचौ मरे सँगै मर्ने ।। समाजमा उदारता लोप हुँदै गयो ।प्रतिदिन यो समाज सेलाउने भयो ।।यो समाज फक्री फूली मग्मगाउन पर्यो ।अँध्यारोमा जुन्किरी झैं जग्मगाउन पर्यो ।।साभार : १३अौँ कृति कल्पना सङ्ग्रह भाग ४ ।

सम्बन्धित समाचार