होली पर्व : कविता

<p><b>रचना : कविगुरु यज्ञप्रसाद सुवेदी</b><br></p><p><b>बर्दिया&nbsp;</b></p><p><b>होली खेलौं, होली हो आज ।</b></p><p><b>हाँसौँ खेलौँ, नेपाली समाज ।।</b></p><p><br></p><p>सप्तरङ्गी फूल उनी, मेची काली टाँसौँ ।</p><p>नेपाल आमा हँसाएर, हामी सबै हाँसौँ ।।</p><p>तराईमा धानको बाला, सुनजस्तै झुलाउँ ।</p><p>पहाडका डाँडापाखा, लाली गुराँस फुलाउँ ।। हासौँ खेलौँ ….</p><p><img src="http://sajhasabal.com/uploads/posts/adf5cb9ddd6f2a363fcfef73ab2d9e751489380621.jpg" style="width: 336px;"><br></p><p>विकृतिको विरुद्धमा, राँको बाल्नै पर्छ ।</p><p>कालोमैलो पखालेर, टाढा फाल्नै पर्छ ।।</p><p>हृदयमा रप्तरङ्गी, फूल जमाएर ।</p><p>हाँसौँ खेलौँ नरनारी, सारा रमाएर ।। हासौँ खेलौँ ….</p><p>मर्थे किन बालगोपाल, पुतनानै ढली ।</p><p>भक्त प्रह्लाद किन मर्थे, होलीका नै जली ।।</p><p>त्यसै गरी असत्यको, नास गर्नु पर्छ ।</p><p>हातेमालो गरी–गरी, अघि सर्नु पर्छ ।। हासौँ खेलौँ ….</p><p><br></p><p>लाली गुराँस, गुरद्यौली, चमेली र बेली ।</p><p>भुन्भुन् गर्छन् भमराले, रमाएर खेली ।।</p><p>हामी भुलौँ रप्तरङ्गी, रङ्गमा रमाएर ।</p><p>सगरमाथा टेक्नुपर्छ, बाटो समाएर ।।</p><p><br></p><p>मेचीकाली, पहाड, हिमाल तराई, हामी सबै नेपाली हौं हैनौं पराई ।।</p><div><br></div>