Skip to content
Friday, July 17, 2026 Nepali Online Media

भलिबलका सयौँ प्रतिभा जन्माउने ‘हब’ ओझेलमा

By kit 16 मिनेट पढाइ

पढ्न करिब 6 मिनेट लाग्छ
प्रकाशित:

<p><b>&nbsp;पुस २८ कञ्चनपुर| </b>डेढ दशकअघिदेखि प्रतिभावान् राष्ट्रिय खेलाडी उत्पादन गर्दै आएको कञ्चनपुरको भीमदत्तनगरस्थित भलिबल प्रशिक्षण केन्द्र पछिल्लो समय आर्थिक अभावबाट गुज्रिरहेको छ ।&nbsp;<br></p><p>भलिबल प्रशिक्षक एवं वर्तमान भलिबल संघका सचिव जगदीशप्रसाद भट्टको पहलमा स्थापित उक्त केन्द्रले अहिलेसम्म सयौँ प्रतिभावान् महिला तथा पुरुष खेलाडी उत्पादन गरिसकेको छ ।&nbsp;</p><p>प्रशिक्षण केन्द्रमा अहिले पनि विभिन्न जिल्लाका करिब २० जना खेलाडी आवासीय प्रशिक्षणमा छन् । संघीय संरचनामा मुलुक अघि बढेसँगै यहाँका भलिबल क्षेत्रमा आबद्ध भएका व्यक्तिहरू प्रदेश नं ७ मै भीमदत्तनगरको प्रशिक्षण केन्द्रलाई ‘स्पोर्टस् कम्प्लेक्स’का रुपमा विकास गरेर प्रदेशकै भलिबल ‘हब’ का रुपमा विकसित गर्नुपर्नेमा जोड दिइरहेका छन् । हालसम्म हजारौँ खेलाडी उत्पादन गरिसकेको सो प्रशिक्षण केन्द्र हाल जिल्ला खेलकुद विकास समिति, भलिबल संघ तथा विभिन्न दाताहरूको सहयोगबाट चल्दै आएको छ ।&nbsp;</p><p>भलिबलका ख्यातिप्राप्त राष्ट्रिय प्रशिक्षक भट्टको पहल र संघर्षबाट निर्माण भएको भलिबल प्रशिक्षण केन्द्रमा हाल दर्शकका लागि प्याराफिट निर्माण भइरहेको छ ।&nbsp;</p><p>“सबै पूर्वाधार यहाँ भएकाले यसलाई भलिबलको हबका रुपमा हामीले विकास गर्ने सोच बनाएका छौँ ।” प्रशिक्षक भट्टले भन्नुभयो, “छात्रावाससहितको प्रशिक्षण केन्द्र बनाएर यहाँबाट राष्ट्रिय खेलाडी तयार गर्न सकिन्छ ।”&nbsp;</p><p>भलिबलमै लागेका ७०० भन्दा बढी युवायुवतीले रोजगारीसमेत पाएको बताउँदै उहाँले बितेको दशकमा हजारौँ लेखाडी प्रशिक्षण केन्द्रबाट उत्पादन भएको जानकारी दिनुभयो ।&nbsp;</p><p>राष्ट्रियस्तरमै राष्ट्रिय टोलीका साथै विभिन्न विभागीय टोलीमा समेत यहाँबाट उत्पादन गरिएका खेलाडी रहेका छन् । प्रशिक्षण केन्द्रले कैलाश भट्ट, दीपेन्द्र भट्ट, विष्णु पन्त, नरेन्द्र गिरी, नेविका चौधरी, उषा विष्ट, जयलक्ष्मी चौधरीजस्ता राष्ट्रियस्तरमै चर्चामा रहेका खेलाडी उत्पादन गरिसकेको छ ।&nbsp;</p><p>“अहिले पनि सुदूरपश्चिममा भलिबलको क्रेज बढ्दो छ,” भट्टले भन्नुभयो, “पहाडी जिल्लाबाट अध्ययनका लागि आउने खेलाडी भलिबल प्रशिक्षण केन्द्रमै आश्रय लिएर अध्ययन र खेलकुदमा सहभागी भइरहेका छन् ।”&nbsp;</p><p>“खेलप्रतिको रुचिलाई बढावा दिनका लागि पहल थालिए पनि विविध व्यवस्थापकीय समस्या अझै छन् ।” उहाँले भन्नुभयो, “ प्रतियोगिता जितेर पाएको पुरस्कार राशिबाट खेलाडी बाँच्नुपर्ने अवस्था छ ।”&nbsp;</p><p>खेल प्रशिक्षक र संघको पहलमा कञ्चनपुरमा मात्रै झण्डै आधा दर्जन खेलकुद संचरना निर्माण भएका छन् । यहाँको भलिबल प्रशिक्षण केन्द्रसँगै बक्सिङ, कराँते, कबड्डीगायतका प्रशिक्षण केन्द्र संघकै पहलमा बनेका हुन् ।&nbsp;</p><p>सुदूरका नौ जिल्लामध्ये पाँच जिल्लामा भलिबलका प्रशिक्षक छन् । कैलाली, कञ्चनपुर, डडेल्धुरा, बैतडी र अछामबाहेक अन्य जिल्लामा प्रशिक्षक छैनन् । प्रतियोगिता नहुँदा नियमित प्रशिक्षणसमेत छैन । महेन्द्रनगरमा रहेको भलिबल प्रशिक्षण केन्द्र राजधानी बाहिरको एउटामात्र प्रशिक्षण केन्द्र हो ।&nbsp;</p><p>स्थानीयवासीकै सक्रियतामा रु २० लाखभन्दा बढी लगानीमा प्रशिक्षण केन्द्र निर्माण गरिएको हो । यसका लागि राष्ट्रिय खेलकुद परिषद् (राखेप)ले रु दुई लाख सहयोग गरेको थियो ।&nbsp;</p><p>खेलाडीलाई भलिबलमा टिकाउन मात्र केन्द्रले ८० जनाभन्दा बढी महिला पुरुषलाई सेना र प्रहरीमा भर्ना गरेको उहाँ बताउनुहुन्छ । प्रशिक्षक भट्टकै मेहनत र लगावका कारण कञ्चनपुर सुदूरपश्चिमस्तरीय प्रतियोगितामा २०५० देखि कहिल्यै दोस्रो भएको छैन ।&nbsp;</p><p>राष्ट्रिय खेलकुद परिषद्को सहायक प्रशिक्षकका रुपमा कञ्चनपुरमा कार्यरत भट्ट २५ वर्षदेखि निरन्तर कुनै न कुनैरुपमा भलिबलको विकास र विस्तारमा सक्रिय हुनुहुन्छ ।&nbsp;</p><p>भलिबललाई नेपालको राष्ट्रिय खेल बनाउनसमेत महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्नुभएका भट्ट नेपालमा खेलको भविष्य भलिबलमै रहेको र भलिबललाई राष्ट्रिय खेल घोषणा गरेरमात्र नपुग्ने बताउनुहुन्छ । पूर्वाधार निर्माण र बजेट विनियोजनमा सरकारले र राखेपले कन्जुस्याईं गर्न नुहने उहाँको भनाइ छ ।&nbsp;</p><p>छिमेकी मुलुक भारतमा सन् १८७१ मा नै भलिबल खेल्न थाले पनि हामीकहाँ भने नेपाली सेना शान्ति सुरक्षार्थ विदेशमा खटिन थालेपछि मात्र प्रारम्भ भएको इतिहास छ । शान्ति सेनामा गएका सैनिक फर्किएपछि उनीहरूले भलिबल खेल्न थाल्दा अरुले पनि खेल्न थालेका हुन् । नेपालमा विसं २०२० मा काठमाडौँको त्रिचन्द्र कलेजमा भलिबल खेलियो । देशभित्र पहिलोपटक २०३३ सालमा पहिलो राष्ट्रिय भलिबल प्रतियोगिता सुदूरपश्चिमकै धनगढीमा आयोजना गरिएको थियो । उक्त प्रतियोगिताले २०३७ सालसम्म निरन्तरता पायो ।&nbsp;</p><p>काठमाडौँमा २०३८ सालमा आयोजना गरिएको पहिलो बृहत् राष्ट्रिय खेलकुद होस् वा २०४० मा पोखरा र २०४२ मा वीरगञ्जमा गरिएका बृहत् खेलकुदमा भलिबल नै मुख्य आकर्षणको केन्द्रबिन्दु बन्थ्यो । विसं २०४३ मा सल्यानमा भएको राष्ट्रिय भलिबल प्रतियोगिता सुदूरपश्चिमका लागि ऐतिहासिक बन्यो । जसमा महाकालीको टोली प्रथम भयो । त्यतिबेलाका टोली क्याप्टेन मोहन थापा सम्झिनुहुन्छ, “भलिबलमा सुदूरपश्चिमले त्यही बेलादेखि राम्रो छाप पारेको हो ।”&nbsp;</p><p>“अहिले पनि सुदूरमा सबैभन्दा बढी खेलिने खेल भलिबल नै हो”, उहाँले भन्नुभयो, “व्यक्तिगत लगानी गरेर भए पनि गाउँदेखि जिल्ला र क्षेत्रीय प्रतियोगिता सञ्चालन गर्दै आएका छौँ, प्रतियोगिताका लागि राज्यका निकायलाई पर्खेको उदाहरण छैन । राज्यमाथि भर परेका छैनौँ, सानोतिनो रकम जुटाएर पनि प्रतियोगिता गरेकै छौँ”, उहाँले भन्नुभयो ।&nbsp;</p><p>विगतदेखि नै भलिबलमा सुदूरपश्चिमको पहिलो पकड रहँदै आएको छ । सन् १९९३ मा बंगलादेशमा भएको छैटौँ दक्षिण एशियाली खेलकुदमा नेपाली टोलीमा सुदूरबाट भट्टसहित भरत शाह र जितेन्द्रबहादुर चन्दले प्रतिनिधित्व गर्नुभएको थियो । संयोग नै मान्नुपर्छ तीनैजनाले हाल नेपालको भलिबल डो¥याइरहेको स्थिति छ । प्रशिक्षक भट्टले नेपाली भलिबल टोलीका प्रशिक्षक छन् । शाहले नेपाली भलिबलको टोलीको क्याप्टेनका रुपमा केही समयअघिसम्म जिम्मेवारी बहन गरे । हाल उहाँ नेपाल प्रहरीको नेपाल पुलिस क्लबका प्रशिक्षक हुनुहुन्छ ।&nbsp;</p><p>अछाम घर भएका शाहले डेढ दशकसम्म टोलीको कप्तानी सम्हाल्नुभयो । उहाँले भर्खरै खेलबाट सन्न्यास लिनुभयोे । तर प्रशिक्षकका रुपमा कार्यरत हुनुहुन्छ । “सुदूरपश्चिममा भलिबल एकेडेमी खोल्ने योजना छ”, शाहले भन्नुभयोे, “आर्थिक अभावले उद्देश्य पूरा हुन सकेको छैन ।”&nbsp;</p><p>भलिबलकै अर्का हस्ती चन्द हाल नेपाल भलिबल संघका महासचिव हुनुहुन्छ । भलिबल खेलमा उहाँ व्यक्तिगत लगानी समेत गर्दैआउनुभएको छ । सुदूरकै हरिहर श्रेष्ठ, कर्ण श्रेष्ठ, धनसिंह रावल, भरत ठगुन्नालगायतले अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता खेलिसकेका छन् ।&nbsp;</p><p>सन् १९९९ मा काठमाडौँमा भएको आठौँ दक्षिण एशियाली खेलकुद (साफ)मा नेपाली महिला भलिबल टोलीले कास्य पदक जित्न सफल भयो । उक्त टोलीमा सुदूरका टीका चौधरी, धनमाया कठायत, रमा बडू र हीरा पन्त सहभागी थिए ।&nbsp;</p><p>श्रीलंकाको कोलम्बोमा दशौँ साफमा सुदूरका निता शाह र मोती भाट टोलीमा थिए । निता लामो समयदेखि महिला भलिबल टोलीको कप्तान रहनुभएको थियो । उहाँ हाल भलिबलमै क्रियाशील हुनुहुन्छ । खेल खेल्नकै लागि धेरैजसो यहाँका खेलाडी सेना, प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीमा भर्ना हुन जान्छन् । सेनामा भरत ठगुन्ना, नरी भट्टराई र रामसिंह टोक्टरे, प्रहरीमा नरेन्द्र शाही, लोकेन्द्र भाट, ज्ञानबहादुर मल्ल र तपेन्द्र मल्ल तथा सशस्त्र प्रहरीमा नरेश चन्द, कैलाश भट्ट, दीपेन्द्र भट्ट, विष्णु पन्त, सुदन विष्ट नाम चलेका खेलाडी हुन् । उनीहरू सबै सुदूरपश्चिमबाटै भलिबल सिकेर आएका हुन् । महिलातर्फ नेविका चौधरी, ज्योति चौधरी, चन्द्रावती राना, उषा विष्टलगायत पनि भलिबलमै सक्रिय छन् ।&nbsp;</p><p>विसं २०६१ मा भारतको पटियालाबाट डिप्लोमा कोर्समा अब्बल निस्केका प्रशिक्षक भट्ट आफैँ पनि अन्यायमा परेको बताउनुहुन्छ । सोह्र वर्षदेखि भलिबलमा समर्पित भएपनि उहाँ हालसम्म सहायक प्रशिक्षकका रुपमा मात्र रहनुभएको छ ।&nbsp;</p><p>“राम्रो गर्नेलाई प्रोत्साहन गर्ने नीति सरकारसँग छैन”, प्रशिक्षक भट्ट भन्नुहुन्छ, “प्रहरीमा जागिर खाएको भए १६ वर्षमा रिटायर्ड नै भइन्थ्यो, भलिबलमा लागेर हवल्दारसरहको दर्जा पनि पाइएन”, उहाँको गुनासो छ ।&nbsp;</p><p>विसं २०४६ मा प्रथम श्रेणीमा एसएलसी उत्तीर्ण गर्नुभएका उहाँले कञ्चनपुरकै सिद्धनाथ विज्ञान क्याम्पसबाट राम्रो अंक ल्याएर आइएस्सी उत्तीर्ण गर्नुभएको हो । उहाँ डाक्टर बन्ने इच्छालाई लत्याएर भलिबलतर्फ लाग्नुभयो । भलिबलमा राज्यको न्यून लगानी रहेको उहाँको गुनासो छ । “प्रशिक्षकले पिरलो मानेर मात्रै के नै हुन्छ र, राज्यलाई चिन्ता हुनुप¥यो,” उहाँले भन्नुभयो ।&nbsp; रासस</p><p><br></p>